மேகத்தில் ஒரு கம்பனி!

இது எனது நண்பன் மின்னிக்ஸ்ஸின் ப்ளாக் போஸ்ட்... அப்படியே காப்பி அண்ட் பேஸ்ட் செய்யப்பட்டுள்ளது...


ஹேய் ப்ரெண்ட்ஸ்! இன்னும் இந்த ப்ளாக் அப்டேட்டாகும்னு யாராச்சும் நம்பிட்டு இருக்கிறீங்களா? அப்டீன்னா ரொம்ப நல்லவருதான் நீங்க! ரெண்டு மாசமாகுது லாஸ்ட் போஸ்ட் எழுதி! எழுதவே டைம் இல்ல... அவ்ளோ பிசின்னு பொய் சொல்ல விரும்பல்ல! ப்ளாக் எழுதுற மூட் இல்ல! அதான் மேட்டர்!

லாஸ்ட் ரெண்டு மாசமா விஜய் படம் மாதிரி தொடர் தோல்விகள்தான்! முதல் காதல்... முதல் தோல்வி... பேஸ்புக் லவ் பேஸ்புக்காலேயே முறிஞ்சிடுச்சு! அதையே... அவளையே நெனச்சு நெனச்சு ஃபீல் பண்ணிக்கிட்டு கெடந்ததுல அசைன்மென்ட், ப்ராஜெக்ட் எல்லாம் ஊத்திகிச்சு! உடைஞ்சிபோன இதயம், ஊத்திக்கிட்ட அசைன்மென்ட், ப்ராஜெக்ட் எல்லாம் பிக்ஸ் பண்ணினதுல ரெண்டு மாசம் ஓடிடுச்சு! இப்போ கொஞ்சம் பரவால்ல!

ஆல்றைட்! இப்போ டைட்டில் மேட்டருக்கு வருவோம். நாங்க ஒரு கம்பனி ஸ்டார்ட் பண்ணி இருக்கோம்! "வாட்? கம்பனியா? அத ஏதோ பப்பிள்கம் சாப்பிட்ட மாதிரி சிம்பிளா சொல்லுறே?" எண்டுதான் நீங்க கேப்பீங்க! நம்புங்க பாஸ்! காமடி கீமடி பண்ணல... நிஜமாவேதான்!

இந்த ஸ்டோரி கிட்டத்தட்ட ஒரு வருசத்துக்கு முன்னால நான் என் ப்ரெண்ட் முறுவோடரூமுக்கு விசிட் அடிச்சதுல இருந்து தொடங்குது... நள்ளிரவு நேரம் அப்பிடியே நெட்ல ப்ரவ்ஸ் பண்ணிட்டு பேசிகிட்டே இருந்ததுல இந்த சொந்தக் கம்பனி ஸ்டார்ட் பண்ணுற (சொந்த செலவுல சூனியம் வெச்சுகுற) ஐடியா க்ளிக்காவிச்சு! என்ன கம்பனி? ஒருக்ளவ்ட் கம்பனி! அதாவது வெப்சைட் மற்றும் வெப் அப்ஸ் க்ரியேட் பண்ணுற கம்பனி! கொஞ்சம் கவித்துவமா சொல்லப்போனா மேகத்தில் ஒரு கம்பனி! (ஒருவழியா டைட்டில கனெக்ட் பண்ணிட்டேன்!)

கம்பனி ஏன்டா அதுக்கு ஒரு பேரு, ஒரு லோகோ வேணும்ல? அதுக்கு ரூம் போட்டு யோசிச்சோம்! ஆமா நிஜமாவே ரூம்ல இருந்துதான் யோசிச்சோம்! நெறைய பேரு ட்ரை பண்ணி கடைசியில அக்ஸரா என்ட பேரு கெட்சியா இருந்துச்சின்னு செலக்ட் பண்ணினோம்! கம்பனி பேருக்கும் கமல் மகளுக்கும் (?!) சத்தியமா எந்தத் தொடர்பும் இல்லீங்க! பேரு ஓகே! அப்புறம் கம்பனி லோகோ டிசைன் பண்ணனுமே... நெட்ல அலைஞ்சுதிரிஞ்சு (?!) நெறைய ஃபொன்ட்ஸ் டவுன்லோட் பண்ணி... நெறைய கலர்ஸ் ட்ரை பண்ணி... ஒருவழியா லோகோவும் ஓகே! அப்படியே கம்பனி வெப்சைட்டையும் க்ரியேட் பண்ணியாச்சு! இதெல்லாம் முடிய ஒரு ஆறு மாசம் ஓடிடுச்சி! அடுத்து டொமைன் நேம் வாங்கி ஹோஸ்ட் பண்ணிட வேண்டியதுதான்னு போனா அந்த நேம் அவைலபிள் இல்லியாம்! சரியாப்போச்சி! அப்பிடியே எல்லாத்தையும் போட்டுட்டு எங்க சொந்த சோகத்துல (?!) மூழ்கிட்டோம்!

அப்புறம் நாங்க இன்னும் கொஞ்ச ப்ரெண்ட்ஸ் வந்து சேந்தாங்க... முறு திரும்பவும் கம்பனி ஐடியாவ தூசு தட்டி எடுத்தான். அக்ஸரா என்கிற நேம் பிடிக்கல்ல... ச்சேன்ஞ் பண்ணனும் என்டான்! திரும்பவும் முதல்ல இருந்து ஆரம்பிச்சோம்! இந்தவாட்டி நியோ (புதிய) என்கிற க்ரீக் வேர்ட் மற்றும் நொரா (ஒளி) என்கிற அரபிக் வேர்ட் ரெண்டையும் மிக்ஸ் பண்ணி நியோநொரா எண்டு பேரு வெச்சோம்! ஒரு கலர்புல்லான லோகோவையும் ரெடி பண்ணினோம்! அப்புறம் வெப்சைட்டும் ரெடி! டொமைன் நேம் கூட அவைலபிள்! எங்ககிட்ட அத வாங்க பணம் இருக்கு, ஆனா க்ரெடிட் கார்ட்தான் இல்ல! இதுவும் சரிப்படாதோன்னு தோணிச்சு! கடைசியில என்  ப்ரெண்ட் ஒருத்தன் ஹெல்ப் பண்ணினான்! அவ்ளோதான்! உடனே சட்டுப்புட்டென்னு நானும் முறுவும் மீட் பண்ணின இடம் கேஃஎப்சி!

ஆமா, கேஃஎப்சி கோழிக்கடைல (?!) வச்சுதான் வெப்சைட் லாஞ் பண்ணினோம்! அது மழை தூறிக்கொண்டிருந்த செப்டெம்பர் மாதம் 27ம் நாள். கிட்டத்தட்ட ஒரு வருசக்கனவு நனவாயிடுச்சி! மேகங்களின் மேல் இன்னும் எவ்ளோ கனவுகள் இருக்கு! இந்தக் கனவுகளைத் துரத்துறது எவ்ளோ சந்தோசமான விஷயம் தெரியுமா?

சர்வைவல் ஒப்ஃ தி பிஃட்டஸ்ட்

நண்பனின் போஃனும் காதலியின் மொபைலும் ஒரே நேரத்தில் சுவிட்ச்ட் ஆப்ஃபில் இருந்தால் கூட தோன்றாதஒரு பயம் இருவரின் மொபைல்ஸும் கோல் வெயிட்டிங் இருக்கும் போது தோன்றிக் கொள்கிறது. இங்கும் மறைமுகமாக அப்ளை ஆகிறது 'சர்வைவல் ஒப்ஃ தி பிஃட்டஸ்ட்' தியரி.

இங்கு இதைப் பற்றிப் பேசி வாங்கிக் கட்டிக்க விரும்பலை.


ஒரு சின்ன, மீன் கதை.


நான், அப்பா, கிராண்ட் பா மற்றும் மாமா எல்லோரும் சற்று புதுமை விரும்பிகள். புதுசா ஒரு விஷயம் ட்ரை பண்ணி பாக்கணும்னு காசை வாரி இறைப்போம். அப்டி ஆரம்பிச்சது வீட்டின் முன்புறம் ஏற்படுத்தப்பட்ட ரியல் அக்குவாரியம். பல ஆயிரங்கள் செலவளித்ததாக தாத்தா சொல்லி இருந்தாலும் அப்பாவுக்கு அது லட்சங்கலாயிற்று என்று டவுட் இருக்கவே செய்தது. நீர்வீழ்ச்சி, ஆக்சிஜன் சப்ளையர்ஸ், மலைகள், ஸ்டோன்ஸ் மற்றும் கடல் தாவரங்கள் என சைட் பிட்டிங்க்ஸ் வாங்கும் பொறுப்பு தாத்தாவிடமும், மீன்கள் சஜ்ஜஸ்ட் செய்யும் பொறுப்பு எனக்கும் தம்பி மாருக்கும் விடப்பட்டிருந்தது. ராப் பகலாக கூகிள் மற்றும் எக்ஸ்பெர்ட்ஸ் வாசல் படிகளில் கிடந்திருந்தோம். வாயில் பெயர் நுழையாத மீன்கள் எல்லாம் வாங்கப் பட்டன. சில மீன்கள் டேன்க் சைஸுக்கு ஏற்ப தமது அளவை மாற்றிக் கொள்ளுமாம் என்றார்கள். வாங்கிப் போட்டோம். சிறிய டேன்க்கில் இருந்து பெரிய டேன்க் போகும் போது பெரிசாவது ஓகே, ஆனா பெரிசிலிருந்து சிறிசுக்கு வரும்போது எப்படி சிறிதாக்கிக் கொள்ளும் என்று எனக்கு டவுட் தோன்றினாலும் அது செத்துப் போய்விடுமோ என்ற பயத்தில் எக்ஸ்பெரிமன்ட் செய்து பார்க்கவில்லை. இந்தப் பயத்தையே இவர்கள் வியாபார யுக்தியாக யூஸ் பண்ணிக்கொண்டிருக்கக் கூடும் என்று தம்பி சொன்னான்.


ஒரு 50 விதமான இனங்கள் வாங்கிய பின்னரே தாகம் தீர்ந்தது. இத்தனைக்கும் மீனைக் கையால் பிடிப்பதென்றாலே சுச்சா போகும் எனக்கு. ஒரு 'டேன்க் கிளீனர்' இன மீனைப் பிடிக்கப் போய் அது தனது மறைத்து வைத்திருந்த முள்ளால் இடித்து விட தொற்றிக் கொண்டது "மீனோ போஃபியா" அல்லது "பிஃஷ்ஷோ போஃபியா". அன்றிரவு கனவில் நான் சாப்பிடும் சாப்பாட்டில் கூட டேன்க் கிளீனர் உயிரோடு துடித்துக் கொண்டிருந்ததை பார்த்த கட்டிலை நனைக்காத குறையாய் சிலிர்த்தெழுந்து சில நாட்கள் மீன் சாப்பிடுவதை வேறு தவிர்த்து வந்தேன். இந்த முள் "சர்வைவல் ஒப்ஃ தி பிஃட்டஸ்ட்" போட்டியில் வெல்லுவதற்காக அது கொண்டிருந்த ஒரு ஆயுதம்.


தலையில் தொப்பி அணிந்த மீன் என் பேவரைட்ஸ் இல் ஒன்று. அதன் தொப்பியை தொட்டுப் பார்ப்பது எனக்கு மகிழ்ச்சி தரும் விஷயங்களில் ஒன்றாயிருந்தது. வழுவழுப்பாக ஜெலி போன்று வழுக்கிக் கொண்டு செல்லும். ரொம்ப சாதுவான மீன். என் போன்றது.


தம்பியின் பேவரைட், அரோவானா. லக்கி பிஃஷ் என்றும் அழைப்பதாக சொன்னார்கள். அது வைத்திருந்தால் பணம் கொட்டோ கொட்டென்று கொட்டுமாம் என்றார்கள். அது வாங்கியதில்தான் முக்கால்வாசிப் பணம் செலவழிந்தது.


எதோ ஒரு ஆசையில் வாங்கிவிட்டாலும் அதை மெயின்டைன் பண்ணுவது பெரிய தலைவலியாயிற்று. அனைத்தையும் வெளியில் எடுத்து ஒரு டெம்பரரி டேன்க் இற்குள் மாற்றி அக்குவாரியம்மை கழுவி மீண்டும் அவற்றை உள்ளுக்குள் விடுவதற்குள் அக்கு வேறு ஆணி வேறு ஆகிவிடும். பின்னர் "அக்குவாரியம் கழுவப் போய் அக்கு கழன்ற கதை" எழுதலாம். அக்குவாரியத்துக்குள் இறங்கி மீன்கள் பிடிப்பது என்பது சீன வித்தை. சின்ன வயசில் ஆற்றங்கரைகளில் நண்பர்களுடன் பிடித்திருக்கிறேன். மூன்று விதமாக. தூண்டில், வலை மற்றும் வடிப்பது. முதல் இரண்டும் மீன்கள் செத்தாலும் பரவாயில்லை என்று இறங்குவது. மூன்றாவது உயிரோடுதான் வேண்டும் என்று முடிவெடுத்து கங்கணம் கட்டிக் கொள்வது. இந்த முறைதான் பெரும்பாலும் எனது டேன்க்கிலும் யூஸ் பண்ணினோம். முதல் ஒரு சில முறைகள் நானே ட்ரை பண்ணினேன். எனக்கு எக்ஸ்பீரியன்ஸ் இருக்கிறது என்பதே இந்த தகைமைக்குக் காரணம். தம்பி நீர் வாடிந்தோடச் செய்யும் குழாயில் நின்று அதைத் திறந்துவிடுவான், நான் கையில் துணியை பிடித்துக் கொண்டு உள் இறங்குவேன். இப்படி செய்யும் ஒரு நாளில் துணியிலிருந்து வெளியில் குதித்து தற்கொலை செய்து கொண்டது ஒரு மீன். இங்கு தொடங்குகிறது மீன்களின் சர்வைவல் எனும் போராட்டம்.


பல பிரச்சனைகளுக்கும் முகம் கொடுத்து வெல்வதே உலகில் நிலைக்கும் என்பதை சற்று விரிவாகச் சொல்வது சர்வைவல் ஒப்ஃ தி பிஃட்டஸ்ட் தியரி. இந்த மீன் கதையிலும் அதே. தன்னை பிடிக்க வருபவர்கள் தொடக்கம் தன் சக மீன்கள் வரை அதன் போராட்டம். இது மீன்கதை நடந்ததெல்லாம் மூன்று வருடங்களுக்கு முதல். அதன் பின் அவற்றை கண்காணிக்கும் பொறுப்பிலிருந்து என்னை விலக்கி மேற்படிப்பு படிக்க வெளியூர் அனுப்பிவிட்டார்கள். நானும் ஏறத்தாள அவற்றை மறந்தே போனேன். இரவு விடுப்பில் ஊருக்குத் திரும்பிய போது அவற்றின் ஞாபகம் வந்தது. சென்று பார்த்தேன், அலங்கார விளக்குகள் சகிதம் டேன்க் ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தாலும் உள்ளிருந்தது என்னவோ நான்கு ரக மீன்கள்தான். டேன்க் கிளீனர், காட் பிஃஷ், ஏஞ்சல்ஸ் மற்றும் நீண்ட வால் கொண்ட கோல்ட் பிஃஷ். எனது டேன்க் எனும் சூழலில் வாழத் தகுதியானவை என்ற பட்டத்தை கொண்டு கம்பீரமாக நின்றன.


காலையில் பாட்டி மீன்களின் மரணம் பற்றி ஒரு டேட்டாபேஸ் கொண்டு வந்து காட்டினாள். இந்த மாதிரி மேட்டர்களில் கில்லாடி அவள். ஊரில் நடந்த ஒரு முக்கோணக் காதல் கதை சொன்னாள். இங்கும் சர்வைவல் ஒப்ஃ தி பிஃட்டஸ்ட்  தியரி அப்ளை ஆகி இருந்ததை கெஸ் பண்ண முடிந்தது. எனக்கு "தி குட் கய்" மூவி ஞாபகம் வந்தது. தன் காதலி தன் தன் ஜூனியரை காதலிக்கும் ஒரு ட்ராக் இதில் சைடாக சென்று கொண்டிருக்கும். 'குட்டி'யின் மேட்கைத்தேய வெர்ஷன் மாதிரி.



தாத்தாவின் லாஜிக்கல் ஆர்கியூமென்ட்ஸ் சற்று வித்தியாசமானவை. அவர் சொன்னது "டு ஒவர்கம் தி சர்வைவல் ஒப்ஃ தி பிஃட்டஸ்ட்  தியரி, தி ஒன்லி திங் யூ நீட் இஸ் செல்ப்ஃ கொன்பிஃடன்ஸ்"
நியாயம் என்றே தோனிற்று.

மேற்கோள்கள் - 1

ஜென்னி: "நீ எப்பொழுதாவது கனவு கண்டிருக்கிறாயா, பாஃரஸ்ட், நீ யாராக இருக்கப் போகிறாய் என்பதை?"

பாஃரஸ்ட்: "நான் யாராக இருப்பேன் என்பதையா?"

ஜென்னி: "ஆமா"

பாஃரஸ்ட்: (குழம்பிய முகத்துடன்) "நான் நானாக இருக்கப் போவதில்லையா?"



இது நிஜமான கேள்விகள். நாம் எல்லோரும் இப்படித்தான். எமக்கென்ற ஒரு காரக்டரை உருவாக்குவதை விடுத்து இன்னொரு நபர் போன்று ஒரு மாயை ஏற்படுத்திக் கொண்டு வாழ விரும்புகிறோம். பொய்ப் பகட்டு.இது கண நேர சந்தோஷம் தந்தாலும், நிஜமான திருப்தி இருக்கப் போவதில்லை.ஒருவரை பின்பற்றுவது என்பதை தப்பாக புரிந்து கொண்டதன் விளைவே அது. நீ இன்னொருவருடை காப்பியாக இருப்பதைக் காட்டிலும், உன்னைப் பார்த்து நீ இவருடைய வழி வந்தாலும் தனக்கென்று  ஒரு சுயம்கொண்டிருந்தாய் என்று மற்றவர்கள் சொல்லும்படியாக இருப்பதே உண்மையான மகிழ்ச்சி. இதை உறைக்கும் படியாய் சொல்லிய இந்த வசனங்கள் இடம் பெற்றது "பாஃரஸ்ட் கம்ப்" மூவியில் :)